frontièra

Veire tanben : frontiera

Occitan

Etimologia

De front amb lo sufix -ièra.

Prononciacion

/fɾunˈtjɛɾo/, /fɾunˈtjɛɾo/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « frontièra »

Sillabas

fron | tiè | ra (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
frontièra	frontièras
[fɾunˈtjɛɾo]	[fɾunˈtjɛɾos]

frontièra femenin

1. Limit d'un estat o d'un airal que los separa d'un autre estat o airal.
2. (Per extension) Representacion de la quita limita sus una mapa.

Sinonims

• confinha
• termièra

Variantas dialectalas

• frontèra (gascon)
• frontiera (provençal), (lemosin), (vivaroalpenc)
• fronteira (auvernhat)

Derivats

• transfrontièra
• trifrontièra

Parents

• frontalièr
  • transfontalièr

Locucions derivadas

• barrar las frontièras
• frontièra exteriora
• garda frontièra
• passar la frontièra
• pòste frontièra
• rebufar a la frontièra

Vocabulari aparentat per lo sens.

• doana

Traduccions

alemand: Grenze (de) femenin anglés: border (en) , frontier (en) afrikaans: grens (af) catalan: frontera (ca) femenin danés: grænse (da) espanhòl: frontera (es) femenin finlandés: raja (fi), rajaseutu (fi)

francés: frontière (fr) femenin ido: frontiero (io) italian: frontiera (it) femenin norvegian: grense (no) portugués: fronteira (pt) femenin rus: граница (ru) suedés: gräns (sv)

Forma d'adjectiu

frontièra

1. femenin singular de frontièr