generalitat

Veire tanben : Generalitat

Occitan

Etimologia

Del latin generalitas.

Prononciacion

lengadocian /d͡ʒeneɾali'tat/, /d͡ʒeneɾali'tat/, gascon /ʒeneɾali'tat/, /ʒeneɾali'tat/, provençau /d͡ʒeneʀali'ta/, /d͡ʒeneʀali'ta/

Sillabas

ge|ne|ra|li|tat

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
generalitat	generalitats
[d͡ʒeneɾali'tat]	[d͡ʒeneɾali'tats]

generalitat  femenin

1. Qualitat de çò qu'es general.
2. Granda majoritat ; gaireben la totalitat.
3. (al plural) Discors qu'an pas un rapòrt precís amb lo subjècte.
4. (istòria, Franca) Territòri de la juridiccion d’un burèl del tresaurièr general a partir del sègle XIV.

Traduccions

alemand: Allgemeinheit (en) (qualitat), generalities (en) (discors)) anglés: generality (en) basc: catalan: generalitat (ca)

espanhòl: generalidad (es) francés: généralité (fr) italian: genericità (it) portugués: generalidade (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin generalitas.

Prononciacion

oriental /ʒənəɾəɫiˈtat/, /ʒənəɾəɫiˈtat/, occidental /d͡ʒeneɾaɫiˈtat/, /d͡ʒeneɾaɫiˈtat/

Sillabas

ge|ne|ra|li|tat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
generalitat	generalitats

generalitat  femenin

1. generalitat ^(oc)
2. (istòria)
   1. (Catalonha) Delegacion permanenta de las còrts del Principat de Catalonha e dels reialmes de Valéncia e d’Aragon a partir de la segonda mitat del sègle XIV.
      1. (Catalonha, al plurals per extension) Los drechs devolut a aquela delegacion.
   2. (Franca) Territòri de la juridiccion d’un burèl del tresaurièr general a partir del sègle XIV.