illuminar

Occitan

Etimologia

Del latin illuminare.

Prononciacion

/illymiˈna/, /illymiˈna/

Bearn : escotar « illuminar »

Sillabas

il|lu|mi|nar

Vèrb

illuminar

1. Donar un lum viu e intens.
2. Ornar amb d’esclairatges per una fèsta.

s’illuminar

1. Venir luminós.

Derivats

• illuminacion
• illuminable
• illuminada
• illuminador
• illuminaire
• illuminat

Sinonims

• enlugrejar (gascon)
• escandilhar (lengadocian)
• enlusir

Traduccions

alemand: beleuchten (de) anglés: illuminate (en) basc: catalan: il·luminar (ca) espanhòl: iluminar (es) francés: illuminer (fr) italian: illuminare (it) portugués: iluminar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	illuminar
Gerondiu	illuminant
Participi passat
	singular			plural
masculin	illuminat			illuminats
femenin	illuminada			illuminadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	illumini illumine	illuminas	illumina	illuminam	illuminatz	illuminan
Imperfach	illuminavi	illuminavas	illuminava	illuminàvem	illuminàvetz	illuminavan
Preterit	illuminèri	illuminères	illuminèt	illuminèrem	illuminèretz	illuminèron
Futur	illuminarai	illuminaràs	illuminarà	illuminarem	illuminaretz	illuminaràn
Condicional	illuminariái	illuminariás	illuminariá	illuminariam	illuminariatz	illuminarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	illumine	illumines	illumine	illuminem	illuminetz	illuminen
Imperfach	illuminèssi	illuminèsses	illuminès illuminèsse	illuminèssem	illuminèssetz	illuminèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	illumina !	—	illuminem !	illuminatz !	—
Negatiu	—	illumines pas !	—	illuminem pas !	illuminetz pas !	—
Nòtas