indicatiu

Occitan

Etimologia

Del latin indicativus

Prononciacion

lengadocian, provençau /indikaˈtiw/, /indikaˈtiw/

provençau /ĩⁿdikaˈtiw/, /ĩⁿdikaˈtiw/

Sillabas

in|di|ca|tiu

Adjectiu

indicatiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	indicatiu	indicatius
	[indikaˈtiw]	[indikaˈtiws]
Femenin	indicativa	indicativas
	[indikaˈtiβo̞]	[indikaˈtiβo̞s]

1. Qu'indica, que servís a indicar.

Sinonims

que servís a indicar

1. indicador / indicator

Traduccions

alemand: anzeigend (de), bezeichnend (de), hinweisend (de) anglés: indicative (en) basc: catalan: indicatiu (ca)

espanhòl: indicativo (es) francés: indicatif (fr) italian: indicativo (it) portugués: indicativo (pt)

Nom comun

indicatiu masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
indicatiu	indicatius
[indikaˈtiw]	[indikaˈtiws]

1. (Conjugason) Mòde de conjugason utilizat mai sovent per descriure un estat o una accion.
2. (Audiovisual) Sequéncia sonòra brèva que permet l’identificacion d’una emission regulara.
3. (Telecomunicacions) Prefixe d'un operator telefonic correspondent a sa situacion geografica.

Catalan

Etimologia

Del latin indicativus

Prononciacion

oriental /indikəˈtiw/, /indikəˈtiw/, occidental /indikaˈtiw/, /indikaˈtiw/

Sillabas

in|di|ca|tiu

Nom comun e adjectiu

indicatiu masculin

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	indicatiu	indicatius
Femenin	indicativa	indicatives

1. indicatiu ^(oc)