infidèl

Occitan

Etimologia

Del latin tardiu infĭdēlis.

Prononciacion

/infiˈðɛl/, /infiˈðɛl/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « infidèl »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	infidèl	infidèls
	[infiˈðɛl]	[infiˈðɛls]
Femenin	infidèla	infidèlas
	[infiˈðɛlo]	[infiˈðɛlos]

infidèl masculin

1. Qu'es pas leial, que respecta pas sa promesa.
2. Qu'a de relacion amorosa fòra lo parelh.

Mots aparentats

• fidèlament
• fidèl
• fidelitat
• infidelitat

Variantas dialectalas

• infidèu (gascon), (provençal)
• infideu (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: untreu (de) anglés: unfaithful (en) catalan: infidel (ca)

francés: infidèle (fr) italian: fedele (it)

Nom comun

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	infidèl	infidèls
	[infiˈðɛl]	[infiˈðɛls]
Femenin	infidèla	infidèlas
	[infiˈðɛlo]	[infiˈðɛlos]

infidèl masculin

1. Relig. Seguidor d'una religion considerada coma falsa o erètja.