infirmièr

Occitan

Etimologia

Creat a partir de infirme, eissit del latin infirmus « malaut », amb lo sufix -ièr.

Prononciacion

/infiɾˈmjɛ/, /infiɾˈmjɛ/

França (Bearn) : escotar « infirmièr »

Sillabas

in | fir | mièr (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	infirmièr	infirmièrs
	[infiɾˈmjɛ]	[infiɾˈmjɛs]
Femenin	infirmièra	infirmièras
	[infiɾˈmjɛɾo]	[infiɾˈmjɛɾos]

infirmièr masculin (lengadocian) (gascon)

1. Professional cargat de s'aucupar de las personas malautas jos la direccion d'un medecin dens un espital, una clinica o al domicili dels malauts.
   • Après l'operacion cirurgicala, l'infirmièr deu cambiar lo pensament cada jorn.

Variantas dialectalas

• infirmier (lemosin), (provençau), (vivaroaupenc)

Derivats

• infirmariá
• infirmeria

Traduccions

anglés: nurse (en) catalan: infermer (ca) masculin espanhòl: enfermero (es) masculin, enfermera (es) femenin

francés: infirmier (fr) masculin, infirmière (fr) femenin italian: infermiere (it) masculin, infermiera (it) femenin portugués: enfermeiro (pt) masculin, enfermeira (pt) femenin

Referéncias

• https://locongres.org