infirmièra
Occitan
Etimologia
Creat a partir de infirme, eissit del latin infirmus « malaut », amb lo sufix -ièra.
Prononciacion
/infiɾˈmjɛɾo/
França (Bearn) : escotar « infirmièra »
Sillabas
in | fir | miè | ra (4)
Nom comun
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | infirmièr | infirmièrs |
| [infiɾˈmjɛ] | [infiɾˈmjɛs] | |
| Femenin | infirmièra | infirmièras |
| [infiɾˈmjɛɾo] | [infiɾˈmjɛɾos] | |
infirmièra femenin (lengadocian) (gascon)
- Professionala cargada de s'aucupar de las personas malautas jos la direccion d'un medecin dens un espital, una clinica o al domicili dels malauts.
- Après l'operacion cirurgicala, l'infirmièra deu cambiar lo pensament cada jorn.
Variantas dialectalas
- infirmiera (provençau), (lemosin), (vivaroaupenc)
Derivats
Traduccions
|