iniciacion

Occitan

Etimologia

Del latin initiatio.

Prononciacion

/inisjaˈsju/, /inisjaˈsju/, (provençau) /inisjaˈsjũⁿ/, /inisjaˈsjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « iniciaciob »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
iniciacion	iniciacions
[inisjaˈsju]	[inisjaˈsjus]

iniciacion femenin

1. Accion d'iniciar o de s'iniciar, resulta de la quita accion.
2. Admission per conéisser unas causas secrètas.
3. (particular) Ceremonia per qu'òm èra iniciat a la coneissença e a la participacion d'unes mistèris pels pagans e que se practica encara dins las societats secrètas.
   • Las ceremonias d’iniciacion.
4. Coneissença preliminara d’una sciéncia, d’una profession, d’un art.
   • Initiacion a la filosofia, a la quimia.

Traduccions

alemand: Initiierung (de), Initiation (de) anglés: initiation (en) basc: hastapen (eu) catalan: iniciació (ca) espanhòl: iniciación (es)

francés: initiation (fr) friolan: italian: iniziazione (it) piemontés: portugués: iniciação (pt)