conéisser

Occitan

Etimologia

Del latin cognōscĕre.

Prononciacion

/kuˈnejse/, /kuˈnejse/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « conéisser »

Sillabas

co | néis | ser (3)

Vèrb

conéisser

1. Saber, comprendre, aver l'experiéncia de quicòm o de qualqu'un.
2. Aver ja vist una causa, èsser ja estat en un luòc.

Variantas dialectalas

• conéisher (gascon)
• conóisser
• coneitre (lemosin)
• conustre/conússer (auvernhat)

Derivats

• coneissença
• reconéisser

Traduccions

alemand: kennen (de) anglés: to know (en) catalan: conèixer (ca) chèc: znát (cs) espanhòl: conocer (es) francés: connaître (fr)

italian: conoscere (it) ongrés: tud (hu) portugués: conhecer (pt) romanés: a cunoaşte (ro) sicilian: canùsciri (scn) ucraïnian: знати (uk)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	conéisser
Gerondiu	coneissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	conegut			coneguts
femenin	coneguda			conegudas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	coneissi	coneisses	coneis	coneissèm	coneissètz	coneisson
Imperfach	coneissiái	coneissiás	coneissiá	coneissiam	coneissiatz	coneissián
Preterit	coneguèri	coneguères	coneguèt	coneguèrem	coneguèretz	coneguèron
Futur	coneisserai	coneisseràs	coneisserà	coneisserem	coneisseretz	coneisseràn
Condicional	coneisseriái	coneisseriás	coneisseriá	coneisseriam	coneisseriatz	coneisserián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	conesca	conescas	conesca	conescam	conescatz	conescan
Imperfach	coneguèsse	coneguèsses	coneguèsse	coneguèssem	coneguèssetz	coneguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	coneis !	—	conescam !	coneissètz !	—
Negatiu	—	conescas pas !	—	conescam pas !	conescatz pas !	—