inquièt

Occitan

Etimologia

Del latin inquietus « agitat, bolegaire, tresvirat ».

Prononciacion

/iŋˈkjɛt/, /iŋˈkjɛt/, provencau /ĩⁿˈkjɛt/, /ĩⁿˈkjɛt/ França (Bearn) : escotar « inquièt »

Sillabas

in|quiet

Nom comun

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	inquièt	inquièts
	[iŋˈkjɛt]	[iŋˈkjɛts]
Femenin	inquièta	inquiètas
	[iŋˈkjɛto̞]	[iŋˈkjɛto̞s]

inquièt

1. En parlant d'una emocion o d'una activitat, que li manca lo repaus moral o psicologic.
2. En parlant d'una persona, que conéis pas lo repaus moral o psicologic.
3. (especialament) Que crenh un eveniment malastruc.
4. Qu'es pas jamai constent de la situacion, de l’estat qu'es, e que desira sempre de cambiament.

Variantas

• inquiet

Sinonims

• pensamentós (lengadocian)
• chepicós (gascon)
• preocupat

Antonims

• rassegurat
• tranquillizat

Traduccions

alemand: besorgt (de), beunruhigt (de), unruhig (de), ängstlich (de) anglés: worried (en), anxious (en) basc: geldiezin (eu) catalan: inquiet (ca)

espanhòl: cuidadoso (es), inquieto (es) francés: inquiet (fr) italian: inquieto (it) portugués: ansioso (pt), inquieto (pt), desassossegado (pt), aflito (pt)