justiciable

Occitan

Etimologia

De justiciar amb lo sufix «-able».

Prononciacion

lengadocian /d͡ʒystiˈsjable/, /d͡ʒystiˈsjable/, /d͡ʒystiˈsjaple/, /d͡ʒystiˈsjaple/

gascon /ʒystiˈsjable/, /ʒystiˈsjable/

procençau /d͡ʒystiˈsjable/, /d͡ʒystiˈsjable/

Adjectiu

justiciable

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	justiciable	justiciables
	[d͡ʒystiˈsjable]	[d͡ʒystiˈsjables]
Femenin	justiciabla	justiciablas
	[d͡ʒystiˈsjablo̞]	[d͡ʒystiˈsjablo̞s]

1. Que se pòt jutjar per una jurisdiccion adaptada a son cas.
2. Qu'a de comptes a rendre amb la justícia.

Traduccions

alemand: justiziabel (de)*, justitiabel (de)* anglés: justiciable (en)*, litigant (en)*, triable (en)* basc: justifikagarria (eu)* catalan: litigant (ca)*

espanhòl: justiciable (es)* francés: justiciable (fr)* italian: giudicabile (it)* portugués: justiçàvel (pt)*

Nom comun

justiciable masculin, (femenin: justiciabla)

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
justiciable	justiciables
[d͡ʒystiˈsjable]	[d͡ʒystiˈsjables]

1. Lo qu'es susceptible d'èsser jutjat per una jurisdiccion adaptada a son cas.

Traduccions

alemand: justiziabel (de)*, justitiabel (de)* anglés: justiciable (en)* basc: auzikidea (eu)* catalan: susceptible d'ésser jutjat (ca)*, demandant (ca)*, acusado (ca)*

espanhòl: justiciable (es)* francés: justiciable (fr)* italian: imputato (it)* portugués: arguido (pt)*, litigante (pt)*

Espanhòl

Etimologia

De justiciar amb lo sufix «-able».

Prononciacion

[?]

Adjectiu

justiciable masculin o femenin, (plurals: justiciables)

1. Qu'a de comptes a rendre amb la justícia.

Anglés

Etimologia

Del francés mejan justificiable

Prononciacion

[?]

Adjectiu

justiciable

1. Qu'a de comptes a rendre amb la justícia.