lèbre

Veire tanben : lebre

Una lèbre dins un camp

Occitan

Etimologia

Del latin lĕpŏrem.

Prononciacion

/ˈlɛβɾe/, /ˈlɛβɾe/

Lengadocian : escotar « lèbre »

Sillabas

lè | bre

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
lèbre	lèbres
[ˈlɛβɾe]	[ˈlɛβɾes]

lèbre femenin

1. Zool. Pichòt mamifèr de la familha dels Leporidae, semblant al conilh plan caracteristic gràcias a sas aurelhas longassas.

   Lo vièlh camin de las Fadas

   Es ara descaminat.

   I passan plus que las lèbres;

   Las gents l’an abandonat. (Antonin Perbòsc, Las tres fadas).

Variantas dialectalas

• lèbe (gascon)
• lèber (gascon)
• lebre (lemosin)

Traduccions

albanés: lepur (sq) alemand: Hase (de) masculin anglés: hare (en) asturian: llebre (ast) bulgar: заек (bg) catalan: llebre (ca) chèc: zajíc (cs) espanhòl: liebre (es) esperanto: leporo (eo) francés: lièvre (fr) masculin grèc: λαγός (el) (lagós) istriòt: levaro (ist) masculin, levero (ist) masculin, lever (ist) masculin

italian: lepre (it) leton: zaķis (lv) masculin lituanian: kiškis (lt), zuikis (lt) neerlandés: haas (nl) masculin polonés: zając (pl) portugués: lebre (pt) romanés: iepure (ro) rus: заяц (ru) sapadin: bilthose (sapadin) masculin turc: yabani tavşan (tr) ucraïnian: заєць (uk)