levant

Veire tanben : Levant

Occitan

Etimologia

De levar.

Prononciacion

/leˈβant/, /leˈβant/, provençau /leˈvɑ̃ⁿ/, /leˈvɑ̃ⁿ/ França (Bearn) : escotar « levant »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	levant	levants
	[leˈβant]	[leˈβants]
Femenin	levanta	levantas
	[leˈβanto̞]	[leˈβanto̞s]

levant (lengadocian) (provençau)

1. Que se lèva.
   • lo solelh levant.

Sinonims

• levadís

En parlant del solelh

• treslús

Traduccions

alemand: anglés: rising (en) basc: catalan: pujant (ca)

espanhòl: naciente (es) francés: levant (fr) italian: levante (it) portugués: nascente (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
levant	levants
[leˈβant]	[leˈβants]

levant masculin

1. L'orient, l'èst, cap ont lo solelh se lèva.
2. Vent d'èst de las regions medierranèas.

Derivats

• levantada
• levantés

Antonims

• ponent

Forma de vèrb

levant

1. Participi present de levar

Francés

Etimologia

De lever.

Prononciacion

/ləvɑ̃/, /ləvɑ̃/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	levant	levants
	[ləvɑ̃]	[ləvɑ̃]
Femenin	levante	levantes
	[ləvɑ̃t]	[ləvɑ̃t]

levant

1. levant ^(oc)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
levant	levants
[ləvɑ̃]

levant masculin

1. levant ^(oc)

Forma de vèrb

levant

1. Participi present de lever