linge

Occitan

Etimologia

(adj) → Etimologia de completar. (Ajustar)

(nom) Pel francés linge del latin lineus « de lin »

Prononciacion

/ˈlind͡ʒe/, /ˈlind͡ʒe/

Sillabas

lin | ge

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	linge	linges
	[ˈlind͡ʒe]	[ˈlind͡ʒes]
Femenin	linja	linjas
	[ˈlind͡ʒo]	[ˈlind͡ʒos]

linge masculin

1. Qu'es fisicament tèune.
   • Se trachava d'una dròlla, granda, linja, plan mesa e vestida d'estòfas de velós e de seda. «La paraula a bon conte» (Sèrgi Viaule).

Sinonims

• eslancit (gascon)
• prim

Derivats

• lingesa

Traduccions

alemand: schlank (de) anglés: slim (en) bashquir: һомғол (ba) catalan: esvelt (ca)

espanhòl: delgado (es) francés: svelte (fr) rus: стройный (ru)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
linge	linges
[ˈlind͡ʒe]	[ˈlind͡ʒes]

linge masculin

1. L'ensemble del vestiari de las personas e del trocèl de l'ostal. Compren las fardas, los vestits, las telas, los lençòls, las toalhas, etc
   • Brandissián las pelhas miserablas. Amb l'espasa traucavan los vestits, escrifavan lo linge. «Contes dels Balssàs» (Joan Bodon).
2. Quina que siá pèça d'aquel ensemble

Derivats

• lingièr / lingièra
• linjada
• linjariá / lingeria

Traduccions

alemand: Tuch (de) anglés: laundry (en) basc: catalan: drap (ca), llenç (ca), tela (ca)

espanhòl: lienzo (es), paño (es), trapo (es), trozo (es) francés: linge (fr) italian: biancheria (it) (1), panno (it) (2), pannolino (it), pezza (it) portugués: pano (pt)

Francés

Etimologia

Del latin lineus « de lin »

Prononciacion

/lɛ̃ʒ/, /lɛ̃ʒ/

Sillabas

linge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
linge	linges
[lɛ̃ʒ]

linge masculin

1. linge ^(oc)

Romanés

Etimologia

Del llatin lingere.

Prononciacion

/ˈlind͡ʒe/, /ˈlind͡ʒe/

escotar « linge »

Romania (Craiova) : escotar « linge »

Vèrb

a linge

1. Lecar.