mănă

Veire tanben : mână

Meglenoromanés

Etimologia

Del latin manu.

Prononciacion

/ˈmənə/, /ˈmənə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mănă	măn’
[ˈmənə]	[ˈmənʲ]

mănă femenin

1. Man.

Variantas dialectalas

• monă

Referéncias

• Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.