monă

Meglenoromanés

Etimologia

Del latin manu.

Prononciacion

/ˈmɔnə/, /ˈmɔnə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
monă	mon’
[ˈmɔnə]	[mɔnʲ]

monă femenin

1. Man.

Variantas dialectalas

• mănă

Referéncias

• Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.