magnanim
Occitan
Etimologia
- Del latin magnanimus « qu'a una grand arma, de ment larga ».
Prononciacion
- lengadocian /mannaˈnim/
- provençau, gascon /magnaˈnim/
Sillabas
ma|gna|nim
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | magnanim | magnanims |
| [mannaˈnim] | [mannaˈnims] | |
| Femenin | magnanima | magnanimas |
| [mannaˈnimo̞] | [mannaˈnimo̞s] | |
magnanim
- Qu'a de grandor, de fòrça d'arma.
- (Per extension) Qu'a una natura, un caractèr o una personalitat clemença, generosa.