mainatge

Occitan

Etimologia

Mot compausat de mens e de atge : persona d'atge inferior a las autras (dins la maison).

Prononciacion

/majˈnad͡ʒe/, /majˈnad͡ʒe/ (lengadocian), /majˈnad͡ze/, /majˈnad͡ze/ / /mɛjˈnad͡ze/, /mɛjˈnad͡ze/ (naut lemosin)

França (Bearn) : escotar « mainatge »

França (Sent Liunard) - Lemosin : escotar « mainatge »

Sillabas

mai | nat | ge

Nom comun

Declinason
Dialècte : naut lemosin
Singular	Plural
mainatge	mainatges
[majˈnad͡ze]	[majˈnad͡zej]

mainatge masculin, (femenin: mainatja)

1. Uman de sèxe masculin qu'a pas atench la pubertat, entre la naissença e 13 ans.

Sinonims

• dròlle
• enfant
• mainat

Derivats

• mainatgenc
• mainatgièr
• mainatjon
• mainatjum

Traduccions

alemand: Kind (de) neutre anglés: child (en) catalan: infant (ca) masculin, nen (ca) masculin, mainatge (ca) masculin espanhòl: niño (es) masculin

francés: enfant (fr) masculin francoprovençau/arpitan : megnât (frp) masculin, manyà (frp) masculin italian: bambino (it) masculin neerlandés: kind (nl) portugués: criança (pt)