enfant
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin infans, infantis (« que parla pas »).
Prononciacion
- lengadocian /eˈfan/
- gascon /eɱˈfant/
- provençau /ẽⁿˈfãⁿ/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| enfant | enfants |
| [eˈfan] | [eˈfans] |
enfant masculin (per una filha se pòt dire enfanta)
- Uman de la progenitura o de la generacion seguenta d'un coble de parents.
- Enfant natural o enfant adoptat.
- (Per extension) Descendant, descendanta en linha dirècta e indirècta.
- Sèm totes enfants d'Adam.
- Uman qu'encara atenguèt pas l'adolescéncia.
- Educar son enfant.
veire tanben
Derivats
Traduccions
|
Francés
Etimologia
Del latin infans, infantis (« que parla pas »).
Prononciacion
- /ɑ̃.fɑ̃/
- escotar « enfant »
- França (Montpelhièr) : escotar « enfant »
- França (Mülhausen) : escotar « enfant »
- escotar « enfant »
- França (Normandia) : escotar « enfant »
- França : escotar « enfant »
- França (Valença) : escotar « enfant »
- França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « enfant »
- Itàlia (Courmayeur) : escotar « enfant »
- França (Vendèa) : escotar « enfant »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| enfant | enfants |
| [ɑ̃fɑ̃] | |
enfant masculin o femenin