maltractar

Occitan

Etimologia

Compausat de mal e de tractar.

Prononciacion

/maltɾatˈta/, /maltɾatˈta/

Vèrb

maltractar

1. Se comportar d'un biais marrit o crudèl envèrs qualqu'un, fisicament o verbalament.

Sinonims

• malmenar
• matrassar

Variantas dialectalas

• mautractar (gascon), (lemosin)
• mautocar (gascon)
• maumenar (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: misshandeln (de) anglés: to maltreat (en)

catalan: molestar (ca) francés: maltraiter (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	maltractar
Gerondiu	maltractant
Participi passat
	singular			plural
masculin	maltractat			maltractats
femenin	maltractada			maltractadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	maltracti maltracte	maltractas	maltracta	maltractam	maltractatz	maltractan
Imperfach	maltractavi	maltractavas	maltractava	maltractàvem	maltractàvetz	maltractavan
Preterit	maltractèri	maltractères	maltractèt	maltractèrem	maltractèretz	maltractèron
Futur	maltractarai	maltractaràs	maltractarà	maltractarem	maltractaretz	maltractaràn
Condicional	maltractariái	maltractariás	maltractariá	maltractariam	maltractariatz	maltractarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	maltracte	maltractes	maltracte	maltractem	maltractetz	maltracten
Imperfach	maltractèssi	maltractèsses	maltractès maltractèsse	maltractèssem	maltractèssetz	maltractèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	maltracta !	—	maltractem !	maltractatz !	—
Negatiu	—	maltractes pas !	—	maltractem pas !	maltractetz pas !	—
Nòtas