marga

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Una marga drecha

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin manica.

Prononciacion

[ˈmaɾɣo]

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « marga »

Sillabas

mar | ga (2)

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
marga margas
[ˈmaɾɣo] [ˈmaɾɣos]

marga femenin

  1. Part d'un vestit que s'i passa lo braç completament o parcialament.
    Ara, mairòta, vau èstre un òme; es pas pus coma dins lo temps ont ère pichotet; sabe téner mon culhièr e ma forqueta, pisse pas pus a mon lièch; frete pas pus mon nas a ma marga, siái un omenet ieu! (Joan Castanha, dins Zo! Tabò!)

Reviradas