marca

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

Prononciacion

Sillabas

mar | ca (2)

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
marca marcas
[mar.ko̞] [mar.ko̞s]

Open book 01.svgNom comun

marca femenin

  1. Marcha, país que fa talvera
  2. Signe plaçat sus un objècte per lo reconéisser, pel destriar d’un autre.
  3. (nom collectiu) Tropèl d'unes animals (fedas, vacas) que son marcats identics.
  4. (particular) (ellipsi) Marca commerciala (chifra, caractèr, logotipe, eslogan) aplicada suls produchs, o per destriar lo luòc d'origina, o lo fabricant que las faguèt.
  5. Atestacion qu’un produch passèt los procediments per lo far aquitar los drechs.
    • La marca de la doana.
  6. (figurat) Traça
    • La marca de l’obrier, de l’autor.
  7. Traça que daissa sul còrs una contusion, una nafra, una cremadura o una erupcion sus la pèl.
    • Foguèt tabassat, nafrat al front, la marca i es encara.
  8. Traça, impression qu’un còrs daissa sus un autre ont lo toquèt, ont passèt.
    • Una veitura acaba de passar, la marca de las ròdas es fresca.
  9. Taca o autre signe qu’una persona o un animal pòrta en naissent.
  10. Signe de dignitat.
    • Los faises e lo destral èran la marca dels grands magistrats romans..
  11. Distinccion.
  12. Çò que s'utiliza per se sovenir o per far sovenir de quicòm.
    • Placèt una marca dins lo libre a la pagine que m'arrestèt.
  13. Indici ; signe ; presagi.
    • Quand un enfant est gai, c’est la marque qu’il se porte bien.
    • Lo cèl roge de vespre es una marca de bèl temps per deman.
  14. Tesmoniatge ; pròva.
    • Donar a qualqu’un una marca d’amistat.
  15. Far una òsca, un entalh
  16. (per expension, espòrt) compte dels punts o autres per situar los concurrents los uns al respècte dels autres pendent o a lafin de l'encontre.

Reviradas

Open book 01.svgForma de vèrb


marca

  1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de marcar
  2. Segonda persona del singlar de l'imperatiu afirmatiu de marcar

Catalan Flag of Catalonia.svg

Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

Prononciacion

catalan occidental : \ˈmaɾka\ catalan oriental : \ˈmaɾkə\

Sillabas

mar | ca (2)

Declinason
Singular Plural
marca marques

Open book 01.svgNom comun

marca femenin

  1. marca.

Espanhòl Lang-es.gif

Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

Prononciacion

Sillabas

mas | ca (2)

Declinason
Singular Plural
marca marcas

Open book 01.svgNom comun

marca femenin

  1. marca

Open book 01.svgForma de vèrb


marca

  1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de marcar
  2. Segonda persona del singlar de l'imperatiu afirmatiu de marcar

Italian Flag of Italy.svg

Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

Prononciacion

[ˈmaɾka]

Sillabas

mar | ca (2)

Declinason
Singular Plural
marca marque

Open book 01.svgNom comun

marca femenin

  1. marca.

Portugués Flag of Portuguese language (PT-BR).svg

Etimologia

D’origina germanica mark (« frontièra », « limita ») eissit de l’indoeuropèu comun *merǵ- (« frontièra », « limita »). Significa tanben « signe per marcar la frontièra » Lo tèrme es parent del neerlandés o de l’anglés mark, de l’alemand Mark, del suèc mark e del latin margo « marga ».

Prononciacion

[?]

Sillabas

mar | ca (2)

Declinason
Singular Plural
marca marcas

Open book 01.svgNom comun

marca femenin

  1. marca

Open book 01.svgForma de vèrb


marca

  1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de marcar
  2. Segonda persona del singlar de l'imperatiu afirmatiu de marcar