braç

Veire tanben : brac

Braç d'òme

Occitan

Etimologia

Del latin bracchium, manlevat al grèc ancian βραχίων (brakhíōn).

Prononciacion

/bɾas/, /bɾas/, /bra/, /bra/

França (Bearn) : escotar « braç »

Sillabas

braç

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
braç	braces
[bɾas]	[ˈbɾases]

braç masculin

1. Anat. Partida del còs situada entre l'espatla e la man.

Derivats

• avantbraç
• braça
• braçal
• braçalet
• braçar
• braçariá
• braçat
• braçau
• bracejaire
• bracejar
• emparabraç

Traduccions

albanés: krah (sq) alemand: Arm (de) masculin armèni: ձեռք (hy) anglés: arm (en) neutre basc: beso (eu) bulgar: ръка (bg) femenin catalan: braç (ca) masculin chèc: paže (cs) femenin espanhòl: brazo (es) masculin esperanto: brako (eo) francés: bras (fr) masculin hidatsa: áara (hid) islandés: handleggur (is) italian: braccio (it) masculin lituanian: ranka (lt) neerlandés: arm (nl) ongrés: kar (hu) portugués: braço (pt) masculin romanés: braţ (ro) neutre rus: рука (ru) femenin tuscarora: unę́čheh (tus) ucraïnian: рука (uk)

Catalan

Etimologia

Del latin bracchium, manlevat al grèc ancian βραχίων (brakhíōn).

Prononciacion

/bɾas/, /bɾas/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
braç	braços
[bɾas]	[ˈbɾasus]

braç masculin

1. Braç.