margem

Occitan

Prononciacion

lengadocian /ˈmaɾd͡ʒen/, /ˈmaɾd͡ʒen/

gascon /ˈmaɾʒen/, /ˈmaɾʒen/

provençau /ˈmaʀd͡ʒẽⁿ/, /ˈmaʀd͡ʒẽⁿ/

Forma de vèrb

margem

1. Primièra persona del plural del present del subjonctiu de marjar
2. Segonda persona del plural de l'imperatiu afirmariu de marjar

Portugués

Etimologia

Del latin margo, marginem.

Prononciacion

/ˈmaɻ.ʒẽ/, /ˈmaɻ.ʒẽ/, /ˈmaɻ.ʒẽj̃/, /ˈmaɻ.ʒẽj̃/ (Sud de Brazil), /ˈmaɾ.ʒɐ̃j̃/, /ˈmaɾ.ʒɐ̃j̃/ (Portugal)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
margem	margens
[ˈmaɾ.ʒɐ̃j̃]	[?]

margem femenin

1. Riba d'una ribièra, d'un flum.
2. Marge.