marge

Occitan

Etimologia

Del latin margo, marginis « marge »

Prononciacion

lengadocian /ˈmaɾd͡ʒe/, /ˈmaɾd͡ʒe/

gascon /ˈmaɾʒe/, /ˈmaɾʒe/

escotar « marge »

provençau /ˈmaʀd͡ʒe/, /ˈmaʀd͡ʒe/

Sillabas

mar|ge

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
marge	marges
[ˈmaɾd͡ʒe]	[ˈmaɾd͡ʒes]

marge masculin

1. Talvèra ; riba ; bòrd ; periferia.
2. (tipografia) Bòrd verge qu'es a l'entorn d’una pagina estampada o escrita.
3. (comptabilitat) Profit, diferéncia entre produits e carga.
4. (figurat) Possibilitat addicionala d’accion qu'òm dispausa.

Derivats

• marga
• marginal
• marjar

Locucions derivadas

• en marge
• marge beneficiari
• marge comercial
• marge d’error
• marge de crèdit
• marge de manòbra
• marge de securitat

Traduccions

alemand: Rand (de), Böschung (de), Rain (de), Marge (de) (figurat e comèrci) anglés: border (en), edge (en), fringe (en), margin (en) (tipografia, comèrci), gap (en) (figurat) basc: catalan: marge (ca)

espanhòl: margen (es) francés: marge (fr) italian: margine (it) portugués: margem (pt)

Forma de vèrb

marge masculin

1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de marjar
2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de marjar

Catalan

Etimologia

Del latin margo, marginis « marge »

Prononciacion

oriental /ˈmaɾʒə/, /ˈmaɾʒə/, occidental /ˈmaɾʒe/, /ˈmaɾʒe/

Sillabas

mar|ge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
marge	marges / màrgens

marge masculin

1. marge ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin margo, marginis « marge »

Prononciacion

/maʁʒ/, /maʁʒ/

França (Somain) : escotar « marge »

Sillabas

mar|ge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
marge	marges
[maʁʒ]

marge masculin

1. marge ^(oc)