marinar

Occitan

Etimologia

De [[]].

Prononciacion

AFI: [mari'na]

França (Bearn) : escotar « marinar »

Sillabas

ma | ri | nar (3)

Vèrb

marinar

1. Cos. Daissar un peis o una carn dins una marinada .

Derivats

• marinada

Traduccions

alemand: anglés: to marinate (en) catalan: marinar (ca) espanhòl: francés: mariner (fr) italian:

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	marinar
Gerondiu	marinant
Participi passat
	singular			plural
masculin	marinat			marinats
femenin	marinada			marinadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	marini marine	marinas	marina	marinam	marinatz	marinan
Imperfach	marinavi	marinavas	marinava	marinàvem	marinàvetz	marinavan
Preterit	marinèri	marinères	marinèt	marinèrem	marinèretz	marinèron
Futur	marinarai	marinaràs	marinarà	marinarem	marinaretz	marinaràn
Condicional	marinariái	marinariás	marinariá	marinariam	marinariatz	marinarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	marine	marines	marine	marinem	marinetz	marinen
Imperfach	marinèssi	marinèsses	marinès marinèsse	marinèssem	marinèssetz	marinèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	marina !	—	marinem !	marinatz !	—
Negatiu	—	marines pas !	—	marinem pas !	marinetz pas !	—
Nòtas