meteòr

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian μετέωρα, metéōra « fenomèn o còrs celèstes », de μετέωρος enlairament, dins los aires

Prononciacion

lengadocian /mete'ɔɾ/, /mete'ɔɾ/, provençau /mete'ɔʀ/, /mete'ɔʀ/

França (Bearn) : escotar « meteòr »

Sillabas

me|te|òr

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
meteòr	meteòrs
[mete'ɔɾ]	[mete'ɔɾs]

meteòr masculin

1. Fenomèn atmosferic.
2. Còrs solid que se consunís en passant dins l'atmosfèra.

Derivats

• meteorit
• meteorologia

Traduccions

alemand: Meteor (de) anglés: meteor (en) basc: catalan: meteor (ca)

espanhòl: meteoro (es), metéoro (es) francés: météore (fr) italian: meteora (it) portugués: meteoro (pt)