miarze

Un miarze en auton

Occitan

Etimologia

Dau gallés.

Prononciacion

/ˈmjaɾze/, /ˈmjaɾze/

Sillabas

miar | ze

Nom comun

Declinason
Dialècte : vivaroaupenc
Singular	Plural
miarze	miarzes
[ˈmjaɾze]	[?]

miarze masculin (vivaroaupenc)

1. Bot. Conifèr de l'espècia Larix decidua que perd sas agulhas en ivèrn.

Variantas dialectalas

• mèlze
• mèuze (gascon)
• mèle (provençau)
• mèuse (provençau)
• meuse (vivaroaupenc)
• miauze (vivaroaupenc)
• melze (vivaroaupenc)

Traduccions

alemand: Lärche (de) femenin anglés: larch (en) catalan: làrix (ca) masculin espanhòl: alerce (es) masculin

francés: mélèze (fr) masculin italian: larice (it) masculin latin: larix (la) masculin rus: лиственница (ru) femenin