monge
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin tadiu monachus, del grèc ancian μοναχός (monakhós) « solitari ».
Prononciacion
/ˈmund͡ʒe/
França (Bearn) : escotar « monge »
Sillabas
mon | ge (2)
Nom comun
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | monge | monges |
| [ˈmund͡ʒe] | [ˈmund͡ʒes] | |
| Femenin | monja | monjas |
| [ˈmund͡ʒo] | [ˈmund͡ʒos] | |
monge masculin
- Religiós qu'aperten a un òrdre monastic.