mort

Veire tanben : mòrt

Occitan

Etimologia

(Noms comuns) Del latin mŏrtem, accusatiu de mŏrs.

(Adjectiu) Del latin mortuus.

Prononciacion

/muɾt/, /muɾt/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mort	morts
[muɾt]	[muɾts]

mort (gascon) , femenin

1. Véser mòrt.

mort (gascon) , masculin, (femenin: morta)

1. Véser mòrt.

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	mort	morts
	[muɾt]	[muɾts]
Femenin	morta	mortas
	[ˈmuɾto̞]	[ˈmuɾto̞s]

mort masculin

1. Véser mòrt.

Catalan

Etimologia

• (Nom comun) Del latin mŏrtem, accusatiu de mŏrs.
• (Adjectiu) Del latin mortuus.

Prononciacion

/mɔɾt/, /mɔɾt/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mort	morts
[mɔɾt]	[mɔɾts]

mort femenin

1. Mòrt.

Derivats

• mortal
• mortífer
• mortificar

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	mort	morts
	[mɔɾt]	[mɔɾts]
Femenin	morta	mortes
	[ˈmɔɾtə]	[ˈmɔɾtəs]

mort

1. Mòrt.

Forma de vèrb

mòrta

1. Perticipi passat al masculin singular de morir
2. Perticipi passat al masculin singular de matar

Francés

Etimologia

• (Nom comun) Del latin mŏrtem, accusatiu de mŏrs.
• (Adjectiu) Del latin mortuus.

Prononciacion

/mɔʁ/, /mɔʁ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mort	morts
[mɔʁ]

mort femenin

1. Mòrt.

Nom comun

mort masculin, (femenin: morte)

1. Mòrt.

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	mort	morts
	[mɔʁ]	[mɔʁ]
Femenin	morte	mortes
	[mɔʁt]	[mɔʁt]

mort

1. Mòrt.

Forma de vèrb

mòrta

1. Perticipi passat al masculin singular de morir
2. Perticipi passat al masculin singular de matar