nimfa

Occitan

Etimologia

Del latin nympha, del grèc ancian νύμφη, nýmphē «  nòvia », « promesa », « joventa ».

Prononciacion

/ˈninfo̞/, /ˈninfo̞/, provençau /ˈnĩⁿfo̞/, /ˈnĩⁿfo̞/ França (Bearn) : escotar « nimfa »

Sillabas

nim|fa

Nom comun

nimfa femenin

Declinason
Singular	Plural
nimfa	nimfas
[ˈninfo̞]	[ˈninfo̞s]

1. (mitologia) Divinitat femenina grèga d’un rang inferior que treva los fluvis, las fonts, los bòscs, las monts, las pradas, las mars, etc., e personifica las fòrças vivas de la natura.
2. (poesia) Polida joventa.
3. (entomologia) Estadi de metamorfòsi d’un insècte, intermediari entre l’estat de larva e aquel d’imagò.
4. (anatomia) (al plural) Pòtas minoras de la vulva.

Variantas

• ninfa

Derivats

• nimfal
• nimfèa
• nimfeal
• nimfèu
• nimfomana
• nimfomania
• nimfòsi
• seminimfa

Traduccions

alemand: Nymphe (de) anglés: nymph (en) basc: ninflari (eu) catalan: nimfa (ca)

espanhòl: ninfa (es) francés: nymphe (fr) italian: ninfa (it) portugués: ninfa (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin nympha, del grèc ancian νύμφη, nýmphē «  nòvia », « promesa », « joventa ».

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « nimfa »

Prononciacion

oriental /ˈniɱfə/, /ˈniɱfə/, occidental /ˈniɱfa/, /ˈniɱfa/,

Sillabas

nim|fa

Nom comun

nimfa femenin

Declinason
Singular	Plural
nimfa	nimfes

1. nimfa ^(oc)