noiriguièra

Occitan

Etimologia

Del vèrbe noirir.

Prononciacion

/nujɾiˈɣjɛɾo/, /nujɾiˈɣjɛɾo/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
noiriguièra	noiriguièras
[nujɾiˈɣjɛɾo]	[nujɾiˈɣjɛɾos]

noiriguièra femenin (lengadocian) (Masculin : noiriguièr)

1. Persona que fa l'elevatge de bestial.

Variantas dialectalas

• elevaira (lemosin) (lengadocian)
• neuridora (gascon)

Forma d'adjectiu

noiriguièra

1. Femenin singular de noiriguièr.