novèu

Veire tanben : noveu

Occitan

Etimologia

Dau latin novellus, diminitiu de novus.

Prononciacion

/nuˈvɛw/, /nuˈvɛw/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : provençau
	Singular	Plural
Masculin	novèu	novèus
	[nuˈvɛw]	[nuˈvɛw]
Femenin	novèla	novèlas
	[nuˈvɛlo]	[nuˈvɛlo]

novèu (provençau)

1. Qu'a aparegut fa pauc de temps.

Sinonims

• nòu

Variantas dialectalas

• novèl (lengadocian)
• navèth (gascon)
• noveu (lemosin)

Antonims

• ancian

Traduccions

alemand: neu (de) anglés: new (en) catalan: nou (ca) espanhòl: nuevo (es)

francés: nouveau (fr) francés ancian : novel (fro) italian : nuovo (it) sicilian : novu (scn)