obligada

Occitan

Etimologia

De obligar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /uβliˈɣaðo̞/, /uβliˈɣaðo̞/

provençau /obliˈgadə/, /obliˈgadə/

Sillabas

o|bli|ga|da

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obligada	obligadas
[uβliˈɣaðo̞]	[uβliˈɣaðo̞s]

obligada femenin, (masculin: obligat)

1. Se ditz de la persona qu'òm recebèt un servici, e per qui òm es reconeissent.
2. (per extension) La a qui òm a donat un avantatge, una favor, per a qui òm es deveire.
3. Debitritz, la que pòrta sa caucion.

Forma d'adjectiu

obligada

1. femenin singular de obligat.

Forma de vèrb

obligada

1. participi passat al femenin singular de obligar.

Catalan

Prononciacion

Oriental: central /uβɫiˈɣaðə/, /uβɫiˈɣaðə/, balear /ob.bɫiˈɣaðə/, /ob.bɫiˈɣaðə/, /ubbɫiˈɣaðə/, /ubbɫiˈɣaðə/

Occidental: /oβɫiˈɣaða/, /oβɫiˈɣaða/

Sillabas

o|bli|ga|da

Forma d'adjectiu

obligada

1. femenin singular de obligat.

Forma de vèrb

obligada

1. participi passat al femenin singular de obligar.

Espanhòl

Prononciacion

/oβliˈɣaða/, /oβliˈɣaða/

Sillabas

o|bli|ga|da

Forma d'adjectiu

obligada

1. femenin singular de obligado.

Forma de vèrb

obligada

1. participi passat al femenin singular de obligar.