odorat

Occitan

Etimologia

Del latin odoratus o odoratum (« accion de flairar », « odorat », « odor »).

Prononciacion

/uðuˈɾat/, /uðuˈɾat/, provençau /uduˈʀa/, /uduˈʀa/

França (Bearn) : escotar « odorat »

Sinonims

o|do|rat

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
odorat	odorats
[uðuˈɾat]	[uðuˈɾat͡s]

odorat masculin

1. Sens que percep las odors.

Sinonims

• olfaccion
• sentida

Parents

• odor
• odorant
• odorifèr
• odorós

Traduccions

alemand: Geruch (de) anglés: smell (en) basc: usaimen (eu), usnamen (eu) catalan: olfacte (ca)

espanhòl: olfato (es) francés: odorat (fr) italian: odorato (it) portugués: olfato (pt)

Forma de vèrb

odorat

1. participi passat al masculin singular de odorar.

Francés

Etimologia

Del latin odoratus o odoratum (« accion de flairar », « odorat », « odor »).

Prononciacion

/ɔdɔʁa/, /ɔdɔʁa/

Sinonims

o|do|rat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
odorat	odorats
[ɔdɔʁa]

odorat masculin

1. odorat ^(oc)