penjar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar pendicare, derivat del latin classic pendēre.

Prononciacion

/penˈd͡ʒa/, /penˈd͡ʒa/

França (Bearn) : escotar « penjar »

Sillabas

pen | jar (2)

Vèrb

penjar

1. Èsser mantengut per sa part superiora sens res que la sostenga per dejós.
2. Estacar una persona amb una còrda al cap a un pòst per tal que morisca.

Sinonims

• pendolar
• pendre

Derivats

penjacòl penjadís penjadissa penjador penjal penjalut

penjament penjant penja penja-vestit penjorlar penjorlut

Antonims

• despenjar

Traduccions

alemand: hängen (de) anglés: to hang (en) catalan: penjar (ca)

espanhòl: pender (es), colgar (es) (1), ahorcar (es) (2) francés: pendre (fr) italian: pendere (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	penjar
Gerondiu	penjant
Participi passat
	singular			plural
masculin	penjat			penjats
femenin	penjada			penjadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pengi penge	penjas	penja	penjam	penjatz	penjan
Imperfach	penjavi	penjavas	penjava	penjàvem	penjàvetz	penjavan
Preterit	pengèri	pengères	pengèt	pengèrem	pengèretz	pengèron
Futur	penjarai	penjaràs	penjarà	penjarem	penjaretz	penjaràn
Condicional	penjariái	penjariás	penjariá	penjariam	penjariatz	penjarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	penge	penges	penge	pengem	pengetz	pengen
Imperfach	pengèssi	pengèsses	pengès pengèsse	pengèssem	pengèssetz	pengèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	penja !	—	pengem !	penjatz !	—
Negatiu	—	penges pas !	—	pengem pas !	pengetz pas !	—
Nòtas