plastre

Occitan

Etimologia

Aferèsi de emplastre.

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈplastɾe/, /ˈplastɾe/

França (Bearn) : escotar « plastre »

Sillabas

plas|tre

Nom comun

plastre masculin

Declinason
Singular	Plural
plastre	plastres
[ˈplastɾe]	[ˈplastɾes]

Plastre en polvera

Plastre malaxat amb d'aiga, lèst per l'utilizar

Un motlatge de plastre

1. Substància minerala polverosa, que mescada a d'aiga es utilizada mai que mai en bastison per rebatre las parets interioras de las abitacions o en medecina per immobilizar las rompeduras dels òsses.
2. Quina que siá òbra realizada amb de plastre.

Sinonims

• geis / gèis
• gip

Derivats

• plastrar
• plastràs
• plastriá
• plastrièr
• plastrièra

Traduccions

alemand: Gips (de) anglés: plaster (en) basc: catalan: guix (ca)

espanhòl: yeso (es) francés: plâtre (fr) italian: intonaco (it) polonés: tynk (pl) portugués: gesso (pt)

Forma de vèrb

plastre

1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de plastrar
2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de plastrar