Lo **platin** (1) dins lo Tablèu periodic dels elements.

Occitan

Etimologia

De l’espanhòl platina « petit argent », que lo platin èra considerat cama una impuretat de l’argent quora los espanhòls de Colómbia lo discobrissán.

Prononciacion

lengadocian, argent /plaˈti/

provençau /plaˈtĩⁿ/

escotar « platin »

Sillabas

pla|tin

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
platin	platins
[plaˈtino]	[plaˈtins]

platin masculin

Element quimic de numèro atomic 78 e de simbòl Pt, aparten a la seria quimica dels metals de transicion.
(metallurgia) Metal pur d'aquel element.
(metafòra) Mai preciós que l’aur.