pudir

Occitan

Etimologia

Del latin putere.

Prononciacion

/pyˈði/, /pyˈði/ (lengadocian), (gascon), /pyˈdi/, /pyˈdi/ (lemosin)

França (Bearn) : escotar « pudir »

Sillabas

pu| dir (2)

Vèrb

pudir (gascon) (lengadocian) (lemosin) (provençau)

1. Sentir una odor desagradabla.

Derivats

• pudet
• pudent
• pudinhos

Traduccions

anglés: to stink (en) catalan: pudir (ca) francés: puer (fr), sentir mauvais (fr)

italian: puzzare (it) meglenoromanés: ămpuțări (ruq), ămpuțori (ruq)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pudir
Gerondiu	pudissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	pudit			pudits
femenin	pudida			pudidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pudissi	pudisses	pudís	pudissèm	pudissètz	pudisson
Imperfach	pudissiái	pudissiás	pudissiá	pudissiam	pudissiatz	pudissián
Preterit	pudiguèri	pudiguères	pudiguèt	pudiguèrem	pudiguèretz	pudiguèron
Futur	pudirai	pudiràs	pudirà	pudirem	pudiretz	pudiràn
Condicional	pudiriái	pudiriás	pudiriá	pudiriam	pudiriatz	pudirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pudisca	pudiscas	pudisca	pudiscam	pudiscatz	pudiscan
Imperfach	pudiguèsse	pudiguèsses	pudiguèsse	pudiguèssem	pudiguèssetz	pudiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	pudís !	—	pudiscam !	pudissetz !	—
Negatiu	—	pudiscas pas !	—	pudiscam pas !	pudiscatz pas !	—