Vejatz lo contengut

règne

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin regnum « autoritat reiala », « sobeiranetat », « reialma » »

Prononciacion

/ˈrɛnne/

Sillabas

|gne

Nom comun

Declinason
Singular Plural
règne règnes
[ˈrɛnne] [ˈrɛnnes]

règne (lengadocian), (gascon), masculin

  1. Exercici del poder sobeiran dins un Estat monarquic.
  2. Temporada de dominacion de la persona (rei, reina o autra) o tanben d'una causa que ten aquel tipe de poder.
  3. (Istòria naturala) (Biologia) Un dels grands grop de l'istòra naturala, que son tres: aqueles dels animals, vegetals e minerals.

Variantas dialectalas

Sinonims

pels regnes biologics (latin internacional)

Locucions

Derivats

Traduccions

l'execici del sobeiran, ...


los grops en istòria naturala


Francés

Etimologia

Del latin regnum « autoritat reiala », « sobeiranetat », « reialma » »

Prononciacion

França (Somain) : escotar « règne »

Prononciacion

/ʁɛɲ/

Sillabas

|gne

Nom comun

Declinason
Singular Plural
règne règnes
[ʁɛɲ]

règne masculin

  1. règne (oc)

Forma de vèrb

règne

  1. Primièra persona de singular del present de l'indicatiu de régner
  2. Tresena persona de singular del present de l'indicatiu de régner
  3. Primièra persona de singular del present de sunbjonctiu de régner
  4. Tresena persona de singular del present de sunbjonctiu de régner
  5. Segonda persona del singular de l'imperatiu de régner