raubaira

Occitan

Etimologia

De raubar amb lo sufix nominal -aira.

Prononciacion

/rawˈβajɾo/, /rawˈβajɾo/

França (Bearn) : escotar « raubaira »

Sillabas

rau|bai|re

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
raubaira	raubairas
[rawˈβajɾo̞]	[rawˈβajɾo̞s]

raubaira (lengadocian) , (gascon) ; femenin, (masculin: raubaire)

1. Femna que rauba, que s'apròpria lo ben dels autres.
   • Aquesta femna foguèt acusada d'èsser una raubaira.

Variantas dialectalas

• raubarèla (provençau, vivaroaupenc)

Sinonims

• lairona (gascon), (lemosin), (vivaroalpenc)
• panadora (gascon)
• panaira
• panairitz (lemosin)
• raubadora
• raubairitz (provençal)

Traduccions

anglés: thief (en), robber (en) espanhòl: ladrona (es) femenin

francés: voleuse (fr) femenin italian: ladra (it) femenin

Forma d'adjectiu

raubaira

1. Feminin singular de raubaire.