remòrs

Lo remòrs de Caín per Giovanni Battista Biscarra

Occitan

Etimologia

Del latin remorsus, participi passat substantivat de remordere («mòrdre a son torn», «tormentar» al figurat).

Prononciacion

/reˈmɔɾs/, /reˈmɔɾs/

Nom comun

torn

Declinason
Singular	Plural
remòrs	remòrses
[reˈmɔɾs]	[reˈmɔɾses]

remòrs masculin, (lengadocian)

1. Repròchi, torment, sentiment de culpabilitat sincèr provocat per la consciéncia d’aver mal agit.

Parents

• remòdre / remordir

Sinonims

• penedença
• pentiment
• remordiment

Traduccions

alemand: Reue (de), anglés: remorse (en) basc: catalan: remordiment (ca)

espanhòl: remordimiento (es) francés: remords (fr) italian: rimorso (it) portugués: remorso (pt)