resistent

Occitan

Etimologia

De resistir

Prononciacion

lengadocian, gascon /rezisˈtent/, /rezisˈtent/

provençau /ʀezisˈten/, /ʀezisˈten/

Sillabas

re|sis|tent

Adjectiu

resistent

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	resistent	resistents
	[rezisˈtent]	[rezisˈtents]
Femenin	resistenta	resistentas
	[rezisˈtento̞]	[rezisˈtento̞s]

1. Qu'opauda de resisténcia; qu'es solid.
2. D'una santat solida, que resistís a las malautiás, a las infeccions.
3. (electricitat) Qu'es dotat d'una resisténcia electrica.

Parents

• resisténcia
• resistible
• resistivitat

Antonims

• fragil

Traduccions

alemand: widerstandsfähig (de) anglés: resistant (en), tough (en), hardy (en) basc: catalan: resistent (ca)

espanhòl: resistente (es) francés: résistant (fr) italian: resistente (it) portugués: resistente (pt)

Nom comun

resistent masculin, (femenin: resistenta)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
resistent	resistents
[rezisˈtent]	[rezisˈtents]

1. Òme qu'aperten a un movement de resisténcia.

Traduccions

alemand: Widerstandskämpfer (de) anglés: resistant (en) basc: catalan: resistent (ca)

espanhòl: resistente (es) francés: résistant (fr) italian: resistente (it) portugués: resistente (pt)

Catalan

Etimologia

De resistir

Prononciacion

/rəzisˈten/, /rəzisˈten/

Sillabas

re|sis|tent

Adjectiu

resistent masculin o femenin, (plurals: resistents)

1. resistent ^(oc)

Nom comun

resistent masculin o femenin, (plurals: resistents)

1. resistent ^(oc)