retribucion

Occitan

Etimologia

Del latin retributio, de retribuere (« retribuir »)

Prononciacion

lengadocian, gascon /retɾiβyˈsju/, /retɾiβyˈsju/

provençau /ʀetʀibyˈsjũⁿ/, /ʀetʀibyˈsjũⁿ/

Nom comun

retribucion femenin

Declinason
Singular	Plural
rétribution	rétributions
[retɾiβyˈsju]	[retɾiβyˈsjus]

1. Remuneracion d'un servici, d'un trabalh donat.
2. Guerdon o castig, material o esperital, que torna a una persona o un collectiu per lors accions.

Parents

• retribuir
• retribuible
• retributiu

Traduccions

Remuneracion d'un servici, d'un trabalh
alemand: Vergütung (de), Entlohnung (de) anglés: compensation (en) basc: catalan: retribució (ca)	espanhòl: retribución (es) francés: rétribution (fr) italian: retribuzione (it) portugués: retribução (pt)