ric

Occitan

Etimologia

Del francic *riki. Mot qu'èra estat sovent remplaçat (almens en lengadocian) per una forma francizanta e recuperada recentament.

Prononciacion

/rik/, /rik/

França (Bearn) : escotar « ric »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	ric	rics
	[rik]	[ˈriks]
Femenin	rica	ricas
	[riko]	[ˈrikos]

ric masculin

1. Qu'a fòrça ressorças, qu'es amonedat.
2. fig. Que pòrta fòrça causas.

Derivats

• enriquiment
• enriquir
• ricament
• riquesa

Antonims

• paure
• praube

Variantas dialectalas

• riche (lemosin)

Traduccions

alemand: reich (de) anglés: rich (en) bulgar: богат (bg) catalan: ric (ca) espanhòl: rico (es) esperanto: riĉa (eo)

francés: riche (fr) ido: richa (io) italian: ricco (it) naut sorab: bohaty (hsb) polonés: bogaty (pl) sicilian: riccu (scn)

Occitan ancian

Etimologia

Del francic *riki.

Adjectiu

ric masculin

1. Ric.

   Lo pus ric hom non a en se

   De ques do erguel, si bes ve. (Ramon Vidal de Besaudun, Aisso es le libre de Senequa)