enriquir

Occitan

Etimologia

De ric amb lo prefix en- e lo sufix verbal -ir.

Prononciacion

/enɾiˈki/, /enɾiˈki/

França (Bearn) : escotar « enriquir »

Sillabas

en | ri | quir (3)

Vèrb

enriquir

1. Far venir ric o mai ric.

Derivats

• enriquiment

Antonims

• apaurir
• empaurir

Variantas dialectalas

• enrichir (lemosin)

Traduccions

alemand: bereichern (de) anglés: to enrich (en) catalan: enriquir (ca) chèc: obohatit (cs) espanhòl: enriquecer (es) esperanto: riĉigi (eo) finlandés: rikastuttaa (fi) francés: enrichir (fr)

grèc: πλουτίζω (el) italian: arricchire (it) neerlandés: verrijken (nl) norvegian: berike (no) ongrés: gazdagít (hu) polonés: wzbogacić (pl) rus: обогащать (ru) suedés: berika (sv)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	enriquir
Gerondiu	enriquissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	enriquit			enriquits
femenin	enriquida			enriquidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	enriquissi	enriquisses	enriquís	enriquissèm	enriquissètz	enriquisson
Imperfach	enriquissiái	enriquissiás	enriquissiá	enriquissiam	enriquissiatz	enriquissián
Preterit	enriquiguèri	enriquiguères	enriquiguèt	enriquiguèrem	enriquiguèretz	enriquiguèron
Futur	enriquirai	enriquiràs	enriquirà	enriquirem	enriquiretz	enriquiràn
Condicional	enriquiriái	enriquiriás	enriquiriá	enriquiriam	enriquiriatz	enriquirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	enriquisca	enriquiscas	enriquisca	enriquiscam	enriquiscatz	enriquiscan
Imperfach	enriquiguèsse	enriquiguèsses	enriquiguèsse	enriquiguèssem	enriquiguèssetz	enriquiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	enriquís !	—	enriquiscam !	enriquissetz !	—
Negatiu	—	enriquiscas pas !	—	enriquiscam pas !	enriquiscatz pas !	—

Occitan ancian

Etimologia

De ric amb lo prefix en-.

Vèrb

enriquir

1. Enriquir.

   Vas on qu'ieu m'an, lo cor e l'esperitz

   S'es el vostre senhoriu autreyatz;

   E s'a vos platz no m gitetz a non cura,

   Qu'ab sol aitan me podetz enriquir; (Arnaud de Maruèlh)