rot

Veire tanben : ròt

Occitan

Etimologia

Del latin ruptus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈrut/, /ˈrut/

provençau /ˈʀut/, /ˈʀut/

Sillabas

rot (1)

Adjectiu

rot

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	rot	rots
	[ˈrut]	[ˈruts]
Femenin	rota	rotas
	[ˈruto̞]	[ˈruto̞s]

1. Copat, bresat.

   Lo camin dau pònt rot, (nom de carrièra a Ais de Provença).

Traduccions

alemand: gebrochen (de) anglés: broken (en) catalan: trencat (ca), romput (ca) basc: hautsi (eu) espanhòl: roto (es) francés: rompu (fr) gaelic escocés: briste (gd) italian: rotto (it) portugués: roto (pt) neerlandés: stuk (nl), kapot (nl)

Forma de vèrb

rot

1. participi passat irregular al masculin singular de rompre

Variantas

• romput

Anglés

Etimologia

De l’anglés ancian rotian

Prononciacion

/ɹɒt/, /ɹɒt/

Sillabas

rot (1)

Nom comun

rot

Declinason
Singular	Plural
rot	rots
[ɹɒt]	[ɹɒts]

1. poiriment ^(oc)

Vèrb

rot

1. poirir ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del bas latin ructus

Prononciacion

/ˈrot/, /ˈrot/

Sillabas

rot (1)

Nom comun

rot masculin

Declinason
Singular	Plural
rot	rots
[ˈrot]	[ˈrots]

1. ròt ^(oc)

Francés

Etimologia

Del bas latin ructus

De l’anglés rot « poiriment »

Prononciacion

/ʁo/, /ʁo/

Sillabas

rot (1)

Nom comun 1

rot masculin

Declinason
Singular	Plural
rot	rots
[ʁo]

1. ròt ^(oc)

Nom comun 2

rot masculin

1. poiridièr ^(oc), malauriá de la vinha.

Neerlandés

Etimologia

• neerlandés mejan verb. rotten, roten (1287) <pgm. *rut-, *reutan- (non-ine?)

Sillabas

rot (1)

Adjectiu

rot

Formas
	non-infl.	infl.	partitif
positiu	rot	rotte	rots
comparitiu	rotter	rottere	rotters
superlativiu	rotst	rotste

Traduccions

• poirit ^(oc)

Suedés

Etimologia

De l'escandinau ancian rót. Parent de l'islandés rót, del danés rod e de l'anglés root.

Prononciacion

['rut]

Sillabas

rot (1)

Nom comun

rot comun, pl. rötter

Traduccions

• rasic ^(oc) femenin