sabata

Occitan

Etimologia

Possiblament del turc otoman zabata. De comparar amb lo francés savate, sabot, l'espanhòl zapato.

Prononciacion

lengadocian, gascon /saˈβato̞/, /saˈβato̞/

provençau /saˈbatə/, /saˈbatə/

França (Bearn) : escotar « sabata »

Sillabas

sa | ba | ta (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
sabata	sabatas
[saˈβato̞]	[saˈβato̞]

sabata femenin

1. Pèça de cuèr, de teissut o d'un autre material cordurada o pegada sus una sòla de cauchó o d'un autre material, que servís per vestir lo pè e facilitar lo caminar.

Sinonims

• cauçadura
• cauçamenta

Derivats

• sabatada
• sabatar
• sabatariá
• sabatièr
• sabaton

Traduccions

alemand: Schuh (de) masculin anglés: shoe (en) catalan: sabata (ca) femenin, calçat (ca) masculin espanhòl: zapato (es) masculin, calzado (es) masculin

francés: chaussure (fr) femenin italian: scarpa (it) femenin ladin: scarpa (lld) femenin naut sorab: stupjeń (hsb) masculin turc: ayakkabı (tr)

Forma de vèrb

sabata

1. tresena persona del singular del presenta de l'indicatiu de sabatar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de sabatar

Catalan

Etimologia

Possiblament del turc otoman zabata. De comparar amb lo francés savate, sabot, l'espanhòl zapato.

Prononciacion

oriental /səˈβatə/, /səˈβatə/, occidental /saˈbata/, /saˈbata/

Sillabas

sa | ba | ta (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sabata	sabates

sabata femenin

1. sabata ^(oc)