sabent

Occitan

Etimologia

De saber

Prononciacion

/saˈβen/, /saˈβen/, provençau /saˈben/, /saˈben/ França (Bearn) : escotar « sabent »

Sillabas

sa|bent

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	sabent	sabents
	[saˈβen]	[saˈβens]
Femenin	sabenta	sabentas
	[saˈβento̞]	[saˈβento̞s]

sabent

1. Que ne sap fòrça al subjècte de l’erudicion o de la sciéncia.
2. Qualifica los obratges ont i a de sciéncia, d'erudicion.
   • Un libre sabent.
3. Qu'es bravament informat d'un afar, qu'es fòrça biaisut per quicòm.
4. Qualifica las causas que demandan d’art, d’abiletat.

Variantas

• sapient
• saberut

Derivats

• sabentalha
• sabentament
• sabentàs
• sabentós
• sabentura

Traduccions

alemand: gelehrt (de), sachkundig (de) anglés: educated (en), expert (en) basc: ikasia (eu) catalan: sabut (ca), savi (ca)

espanhòl: sabio (es) francés: savant (fr) italian: dotto (it), erudito (it) portugués: sábio (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sabent	sabents
[saˈβen̞]	[saˈβens]

sabent

1. Òme sabent, que ne sap fòrça en matèria d’erudicion o de sciéncia.

Forma de vèrb

sabent

1. Gerodiu de saber.