sacre

Occitan

Etimologia

(Nom 1) De sacrar.

(Nom 2) e (adj) Del latin eclesiastic sacer «tocat d'anatèma»

(Nom 3) De l’arabi صقر, çaqr « falcon, aucèl de presa ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈsakɾe/, /ˈsakɾe/

França (Bearn) : escotar « sacre »

provençau /ˈsakʀe/, /ˈsakʀe/

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
sacre	sacres
[ˈsakɾe]	[ˈsakɾes]

sacre masculin

1. (monarquia) Partida de ceremonia religiosa del coronament per que se consacra un sobeiran.
   • Lo sacre del rei.
2. Consacracion d’un evesque.
   • Assistir al sacre d’un evesque.
3. damne, renèc.
   • Dire un sacre.

Traduccions

alemand: Krönung (de) anglés: (rei), consecration (en) (evesque) basc: koroatze (eu) (rei), konsagrazio (eu) (evesque) catalan: coronació (ca) (rei),, consagració (ca) (evesque)

espanhòl: coronación (es) (rei), consagración (es) (evesque) francés: sacre (fr) italian: incoronazione (it) (rei), consacrazione (it) (evesque) portugués: coroação (pt) (rei), consagração (pt) (evesque)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
sacre	sacres
[ˈsakɾe]	[ˈsakɾes]

sacre masculin

1. Sacamand, arpalhand

Traduccions

alemand: Übeltäter (de) anglés: malefactor (en) basc: scoundrel (eu) catalan: facinerós (ca)

espanhòl: maleante (es) francés: malfaiteur (fr) italian: farabutto (it) portugués: canalha (pt)

Nom comun 3

Declinason
Singular	Plural
sacre	sacres
[ˈsakɾe]	[ˈsakɾes]

sacre masculin

1. (ornitologia) faucon sacrat, aucèl de presa de l'Orient Mejan.

Adjectiu

Declinason
Singular	Plural
sacre	sacra
[sacres]	[sacras]

sacre

1. Adjectiu pejoratiu utilizat per damnejar, per renegar; maudit
   • Sacre Dieu !

Forma de vèrb

sacre

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de sacrar
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de sacrar

Catalan

Etimologia

(adj) Del latin eclesiastic sacer «tocat d'anatèma»

(Nom) Del latin os sacrum.

Prononciacion

oriental /ˈsakɾə/, /ˈsakɾə/, occidental /ˈsakɾe/, /ˈsakɾe/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	sacre	sacres
Femenin	sacres	sacres

sacre

1. Forma culta de sagrat, utilizada sins lo títols.

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sacre	sacres

sacre

1. Òs de la colomna vertebrala format per las darrièras cinc vèrtebras soudadas.

Francés

Etimologia

(Nom 1) De sacrar.

(Nom 2) Del latin eclesiastic sacer «tocat d'anatèma»

(Nom 3) De l’arabi صقر, çaqr « falcon, aucèl de presa ».

Prononciacion

/sakʁ/, /sakʁ/

França (Somain) : escotar « sacre »

Nom comun 1 e 3

Declinason
Singular	Plural
sacre	sacres
[sakʁ]

sacre masculin

1. sacre ^(oc)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
sacre	sacres
[ˈsakɾe]	[ˈsakɾes]

ˈsacre' masculin

1. gorrimand

Forma de vèrb

sacre

1. Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de sacrer
2. Tresana persona del singular del present de l'indicatiu de sacrer
3. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de sacrer
4. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de sacrer
5. Segonda persona del singular de l'imperatiu de sacrer

Italian

Prononciacion

/'sakre/, /'sakre/

Forma d'adjectiu

sacre

1. Femenin plural de sacro